جستجو در تالار

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'طراحی'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


تالار ها

  • تالارهای بازی مستر90
    • اعلامیه ها
    • سوال و جواب بازی
    • خرید و فروش بازیکن
  • تالارهای بازی گرز
    • سوال و جواب بازی
  • سایر بحث ها
    • گفت و گو آزاد
    • تاپیک های جامع
    • مسابقات
    • تاپیک های سریالی
    • صندلی داغ

3 نتیجه پیدا شد

  1. از جمله طراحی ها: طراحی عکس پروفایل/ طراحی عکس کارت پستال / طراحی جمله / طراحی عکس شخصی و... هر شخص تو 24 ساعت یک سفارش میتونه داشته باشه
  2. اگر به سایت‌های مخصوص طراحی داخلی منزل یا شبکه‌های اجتماعی مخصوص اشتراک گذاری تصاویر سر زده باشید حتما دیده‌اید آن‌ها هم پر هستند از ایده‌هایی برای استفاده از این عناصر طبیعی و قشنگ پاییزی و زیباتر کردن خانه‌ها در این فصل؛ با هم چند تایشان را مرور می‌کنیم. دسته‌گل پاییزی برگ‌های پاییزی را جمع کنید. می‌توانید آن‌ها را بر اساس اندازه از بزرگ به کوچک بچینید دور هم، با یک نخ محکم ببندید و در گلدان بگذارید. اگر دوست داشتید می‌توانید دور آن‌ها را یک روبان ببندید. در این حالت شما به‌سادگی صاحب یک دسته‌گل با رنگ‌های متنوع زرد، نارنجی، قرمز و حتی سبز شده‌اید. بعضی‌ها با برگ‌های نرمی مثل برگ خرمالو گل‌هایی شبیه گل رز پارچه‌ای درست می‌کنند. نکته: اگر گل‌ها به خاطر اندازه متفاوت دمبرگ‌هایشان، خوب کنار هم چفت نمی‌شوند بهتر است اول یک تکه چوب نازک و صاف به قطر یک مداد پیدا کنید بعد برگ‌ها را دور آن جمع کنید. گلدان پاییزی برای درست کردن گلدان پاییزی هم می‌شود از برگ‌های پاییزی استفاده کرد هم شاخه‌های خشک. شما می‌توانید برگ‌های مختلف پاییزی را قبل از افتادن از درخت بچینید، یک روبان دور آن‌ها ببندید و در گلدان بگذارید. برگ‌ها مثل گل‌های شاخه بریده چند روز در آب‌تر و تازه می‌مانند. برای تکمیل این ایده بهتر است اصل تضاد بین رنگ‌های گرم و سرد را به نفع دکور پاییزی خانه‌تان به کار ببرید. مثلا برگ‌های زرد، قرمز و نارنجی را در گلدان‌های آبی آسمانی بچینید. یا این‌که یک گلدان بلور ساده را که بهتر است بلند و استوانه‌ای باشد درنظر بگیرید. در آن را با میوه‌های کاج پر کنید و تعدادی شاخه خشک را در آن بچینید؛ و از شاخه‌ها روبان‌های رنگی یا برگ‌های کوچک پاییزی آویزان کنید. تابلو‌های پاییزی درست کردن تابلو با برگ‌های پاییزی روش‌های مختلفی دارد که هرکسی مطابق سلیقه‌اش می‌تواند آن را درست کند مثلا: ۱. اگر در خانه قاب عکس‌هایی دارید که استفاده نمی‌شوند یا حتی می‌خواهید عکس موجود در قاب عکس‌های فعلی را تغییر دهید می‌توانید با آن‌ها یک تابلو پاییزی بسازید. برای این‌کار یک مقوای تیره یا کاهی را به عنوان پس زمینه انتخاب کنید و برگ یا برگ‌های مورد نظر را روی آن بچسبانید. قاب‌ها را می‌توانید در هر جایی از خانه مثل بالای شومینه، روی میز کنار آن و هر جای دلخواه دیگری بچینید. ۲. یک تکه مقوای محکم مستطیل شکل تهیه کنید. ابعاد آن بستگی به محل نصبش دارد. روی آن طرح یک برگ بزرگ چنار بکشید. بعد برگ‌های چنار جمع‌آوری شده را داخل طرح بچسبانید تا در پایان تابلویی پر از برگ چنار داشته‌باشید. برای ساقه این برگ بزرگ هم از یک چوب خشک پاییزی استفاده کنید. نکته: می‌توانید قبل از کشیدن طرح برگ، روی مقوا را با کاغذ رنگی یا فابریانو به رنگ مورد نظرتان بپوشانید. نکته: به جای مقوا می‌توانید از چوب هم استفاده کنید، اما باید میزان بیشتری هزینه کنید. نکته: برای براق‌تر شدن رنگ برگ‌ها روی آن‌ها کمی اسپری براق کننده بزنید یا اکلیل طلایی بپاشید. ۳. برای درست کردن تابلو می‌توانید در کنار برگ‌های پاییزی، از شاخه‌های خشک درختان هم استفاده کنید. مثلا در زمینه کار شاخه‌ها را بچسبانید بعد برگ‌ها را هنرمندانه به شاخه‌ها چسبانده و چند میوه بلوط یا پیراکانتا به آن‌ها اضافه کنید. ۴. به جای یک تابلوی بزرگ، می‌توانید تابلو‌های کوچکی بسازید. یعنی هر برگ را روی یک کاغذ کوچک مربعی بچسبانید و آن‌ها را روی دیوار خانه بزنید. جاشمعی‌های پاییزی جاشمعی‌ها مکمل تابلو‌های پاییزی‌اند و شمع‌ها تداعی‌کننده حس گرما و آرامش خانه. برای ساختن جاشمعی، ساده‌ترین راه آن است شیشه‌های خالی مربا را بشویید. برگ‌های پاییزی را از بیرون به شیشه‌ها بچسبانید و داخل شیشه را شمع‌های کوچک وارمری بگذارید. اگر دوست داشتید جا شمعی جلوه بیشتری داشته‌باشد دور شیشه را با روبان متناسب با رنگ برگ یا نخ کنفی پاپیون بزنید. نکته: ممکن است بخواهید شیشه‌ها را برای کار دیگری هم استفاده کنید. پس برای چسباندن برگ‌ها از چسب استفاده نکنید. به جای این کار می‌توانید همان روبان یا نخ کنفی را دور برگ گره بزنید. ریسه‌های پاییزی براساس اندازه برگ‌های جمع آوری شده، تکه‌هایی از کاغذ سفید، رنگی یا روزنامه را ببرید و برگ‌ها را وسط آن‌ها بچسبانید. لبه بالایی کاغذ‌ها را کمی برگردانید و منگنه کنید تا بتوانید یک نخ کنفی یا روبان را از آن‌ها رد کنید. این ریسه ساده برای آویزان کردن از بالای شومینه زیباست. اگر فکر می‌کنید گرمی رنگ برگ‌ها کم است می‌توانید با رنگ و قلم‌مو کمی پررنگ‌ترشان کنید. البته ریسه‌ها را می‌توان با برگ‌ها هم به تنهایی درست کرد به صورتی‌که برگ‌ها با فاصله از یکدیگر به نخ بکشید و بعد آویز ساخته شده را در هرجایی که دوست دارید نصب کنید. حلقه‌گل پاییزی یکی دیگر از روش‌های مرسوم آوردن پاییز به خانه، درست کردن حلقه گل با برگ‌های پاییزی و چسباندن آن پشت در ورودی خانه یا پشت در اتاق‌هاست. همچنین می‌توانید در زمینه حلقه از برگ درختان همیشه سبزی مثل کاج و سرو استفاده کنید و لابه‌لای آن‌ها را میوه‌های پاییزی مثل میوه نارنجی رنگ پیراکانتا بگذارید. ترکیب سبز و نارنجی چشم‌نواز است. اگر حلقه‌ها چوبی باشند ترکیب زیباتر و گرم‌تری را می‌سازند. گل‌های پاییزی بعد از عناصر بی‌جان برویم سراغ‌گل‌های زنده و تازه پاییزی. گل‌هایی مثل داوودی، آهار، کوکب، بنفشه، قرنفل و مینا. با رنگ‌های گرم و جذاب حال و هوای پاییز را به خانه‌هایتان می‌آورند. کدو تنبل کدو تنبل هم مثل برگ‌ها و گل‌های پاییزی یکی دیگر از عناصر پاییزی برای دکوراسیون خانه است. می‌توانید داخل کدو‌ها را خالی کنید و بعد از خشک شدن از آن‌ها به عنوان گلدان یا جا شمعی استفاده نمایید. خوشبو کننده‌ها چه خوب است در کنار استفاده کردن از رنگ‌های پاییزی از خوشبو کننده‌های خانگی هم در این فصل بهره ببرید. این مواد علاوه بر بوی خوش خواص آرام‌بخشی هم دارند. با روش‌های زیادی می‌توان این کار را کرد که به دو مورد آن اشاره می‌کنیم: الف. در یک سینی مقداری چوب دارچین، میخک و پوست پرتقال خشک شده بگذارید و در فضای نشیمن قرار دهید تا عطر آن در خانه پخش شود. سینی‌های چوبی یا حصیری برای این‌کار مناسب‌ترند. چون چوب هم احساس گرما و دنج بودن به خانه می‌دهد. ب. یکی از روش‌های بسیار قدیمی خوشبو کردن خانه این است که قابلمه‌ای را پر از آب کرده و روی اجاق بگذارید تا بجوشد. بعد میوه دلخواه‌تان یا پوستش را به صورت قطعات کوچک ببرید و در آب جوش بریزید و مواد معطر را به آن اضافه کنید تا با شعله کم بجوشد و عطر آن در حین جوشیدن در فضای خانه پخش شود. این محلول بعد از سه روز عطر خود را از دست می‌دهد. برای این کار می‌توان از ترکیب برش‌های حلقه‌ای لیمو، رزماری و وانیل، پوست پرتقال و چوب‌های دارچین، سیب و دارچین، لیمو، گشنیز و نعناع، لیمو، آویشن و نعنا پرتقال، زنجبیل و عصاره بادام، برگ کاج و برگ درخت جوز، چوب سدر، برگ بو، پرتقال و زنجبیل، دارچین، هل، میخک و رازیانه استفاده کرد. ظروف تزئینی این کار حوصله زیادی می‌خواهد برای همین آن را در آخر متن آورده‌ایم؛ اما همیشه افراد با حوصله و خوش‌سلیقه‌ای برای انجام چنین کار‌هایی پیدا می‌شوند. آن‌ها خمیر مجسمه سازی آماده می‌خرند و با برگ‌های نرم پاییزی قالب می‌زنند. بعد برگ را جدا کرده و می‌گذارند خمیرخشک شود. بعد از جدا کردن برگ می‌توان آن را با دست حالت داد. مثلا گودش کرد تا بتوان از آن به عنوان یک شکلات‌خوری استفاده کرد. البته که همه این ده مورد صرفا پیشنهاد بودند. هر کسی می‌تواند از چیز‌های دیگری که او را یاد پاییز می‌اندازد استفاده کند و حال و هوای خانه‌اش را عوض کند. ❤️
  3. ابرخشت (SuperAdobe)، نام نوعی مصالح مشابه با خشت معمولی است که از منابع طبیعی و بومی تولید می‌‌شود؛ مصالحی ارزان، با قابلیت‌‌های حرارتی مناسب و مقاوم دربرابر بلایای طبیعی. مهم نیست خانه‌‌تان در کجای این کره‌ی خاکی باشد؛ زمین‌‌لرزه پدیده‌‌ای نام‌‌آشنا برای تمامی اهالی این سیاره است. در همین یکی دو سالی که گذشت، از اهالی مناطق ازگله و سرپل ذهاب کرمانشاه در ایران تا اهالی پوئبلا در مکزیک، همگی قدرت ویران‌‌گر زلزله‌‌هایی عظیم را با گوشت و پوست و استخوان خود درک کردند؛ زلزله‌‌هایی که قدرت آن‌‌ها حتی به بالای ۷ درجه در مقیاس ریشتر نیز می‌‌رسید. در تصاویر مربوط‌‌به زلزله‌‌ی سال ۲۰۱۷ پوئبلا، در شهر هوئیاپان، هنوز هم آثار و بقایای خرابی‌‌های این زمین‌‌لرزه‌‌ی ۷.۱ ریشتری به چشم می‌‌خورد. در این شهر، یکی از اهالی محلی به‌‌نام «ساودرا» درکنار سازه‌‌ای ایستاده که قرار است خانه‌‌ی جدیدش باشد. اما برخلاف بسیاری از همسایگانش، ساودرا از بلوک‌های بتونی برای بازسازی خانه‌‌اش استفاده نمی‌کند. او از مصالحی استفاده می‌کند که با نام اَبَرخِشت (superadobe) شناخته می‌‌شوند. این ماده درحقیقت یک ماده مبتنی‌‌بر زمیناست که تولید آن نیازمند منابعی خارج از محیط نیست و مزیت مهم آن برای بسیاری از اهالی محلی این منطقه‌‌ی زلزله‌خیز، مقاومت آن دربرابر زمین‌لرزه است. کیسه‌های پلاستیکی پُرشده از مخلوطی از خاک و آهک روی یکدیگر چیده می‌‌شوند. دیواره‌ای این خانه، پوشیده از سه لایه‌‌ی خاک، آهک، چمن و کود اسب است. در حال حاضر، سقف خانه‌‌ی ساودرا از پارچه‌‌ی برزنتی ساخته شده؛ ولی قرار است که این پارچه به‌‌زودی با آجر سفال‌‌های رسی جایگزین شود. این آجرها برای قرن‌‌ها بخشی از فرهنگ بومی این منطقه بوده‌‌اند. ساودرا می‌گوید: ساودرا جوانی است که به شغل بافندگی مشغول است. او به‌‌پیروی از سنت آبا و اجدادی خود، پارچه را با پشم گوسفندان می‌‌بافد و آن‌‌ را با رنگ طبیعی حاصل‌‌ از گیاهان محلی، رنگ‌‌آمیزی می‌‌کند. درکنار این شغل، او زبانناهوتی (Nahuatl) را نیز تدریس می‌‌کند که رایج‌ترین زبان بومی در مرکز مکزیک به حساب می‌‌آید. او هم خانه‌اش را بر اثر زمین‌لرزه از دست داد و هم مدرسه‌‌ای را که در آن تدریس می‌‌کرد. در این زلزله بیش از ۳۰۰ مورد از جوامع ساکن در این مناطق کوهستانی با مجموع جمعیتی بالغ‌‌بر ۷۵۰۰ نفر متحمل خسارت شدند که دراین‌‌میان، ۱۰ نفر کشته و بسیاری نیز زخمی شدند. مصالح و دستورالعمل ساخت مورد نیاز ساودرا و خانواده‌اش ازسوی یک گروه معماری با نام Siembra Arquitectura در شهر مکزیکوسیتی تأمین می‌‌شود. هدف این گروه، آموزش و کمک به افراد بی‌‌خانمان‌‌و زلزله‌‌زده برای ساخت ساختمان‌‌هایی مستحکم است. یکی از مصالحی که این گروه، افراد را تشویق به استفاده از آن می‌‌کنند، ابرخشت است. ابرخشت توسط معماری ایرانی- آمریکایی با نام نادر خلیلی طراحی شد. او برای اولین‌بار ساخت کیسه‌‌های زمینی را در یک سمپوزیوم ناسا در سال ۱۹۸۴ پیشنهاد داد؛ هدف از این چالش در آن زمان، به‌‌اشتراک‌‌گذاری ایده‌‌های شرکت‌‌کنندگان برای چگونگی انجام ساخت‌‌وساز روی کره‌ی ماه و مریخ بااستفاده از مصالح دردسترس بود؛ چراکه به‌‌نظر کارشناسان، انتقال مصالح از زمین به فضا توجیه اقتصادی نداشت. شیفته خلیلی، رئیس مؤسسه‌‌ی Cal-Earth می‌‌گوید: مؤسسه‌‌ی غیرانتفاعی Cal-Earth که در سال ۱۹۹۱ توسط پدر مرحوم شیفته تأسیس شد، به مردم یاد می‌دهد که چگونه با استفاده از معماری مبتنی‌‌بر زمین، سازه‌‌هایی پایدار و مقاوم دربرابر بلایای طبیعی بسازند. ابرخشت مانند خشت معمولی نیست که برای قرن‌ها در این منطقه مورد استفاده قرار می‌‌گرفت. خشت نوعی مصالح مبتنی‌‌بر زمین است که شامل خاک و موادی آلی نظیر ساقه‌‌ی ذرت، علوفه‌‌ی خشک و کود حیوانی می‌شود. این ترکیب یکی از قدیمی‌ترین مواد ساختمانی موجود در جهان بوده که البته ترکیبات دقیق آن می‌‌تواند متنوع باشد. ابرخشت نیز از خاک و مواد آلی ساخته شده‌ است؛ اما این مخلوط باکمک آهک تقویت می‌شود و سپس در کیسه‌هایی از جنس پلی پروپیلن بسته‌‌بندی می‌‌شود (همان ماده‌ای که برای ایجاد کیسه‌‌های شنی در دیوارهای ساحلی به کار می‌رود). این کیسه‌‌ها روی یکدیگر سوار می‌‌شوند و درمیان لایه‌‌‌‌های سنگین سیم‌خاردار قرار می‌‌گیرد. با این کار، کیسه‌ها در محل خود تثبیت شده و دیوارهایی مستحکم را تشکیل می‌‌دهند. خانه‌های ساخته‌‌شده با ابرخشت بسیار مقرون‌به‌صرفه هستند و انتظار می‌رود عمر آن‌‌ها تا قرن‌‌ها ادامه یابد. در این جوامع مبتنی‌بر کشاورزی و دورافتاده، ساخت مواد جدید می‌‌تواند ظرفیت خوبی برای خودمختاری و ایجاد مشاغل بهتر به‌‌همراه داشته باشد. شیفته می‌گوید: نادر خلیلی ایده‌‌ی ساخت ابرخشت را از سکونتگاه‌‌های کهن واقع در اقلیم‌های خشنی مانند بیابان‌های داغ خاورمیانه الهام‌ گرفته است. سازه‌های ابرخشتی دربرابر ویرانگرترین بلایای طبیعی از خود مقاومت نشان داده‌اند. شواهد حاکی از آن هستند حتی پس از زلزله‌‌ی ۷/۲ ریشتری نپال در سال ۲۰۱۵ و نیز طوفان ماریا در پورتوریکو، ساختمان‌های ابرخشتی هنوز پابرجا مانده بودند. اکنون خانه‌های بی‌‌شماری در سراسر جهان وجود دارند که از ابرخشت ساخته شده‌‌اند، از پناهگاه‌های اضطراری گرفته تا خانه‌هایی بسیار لوکس و تجملی. امروزه در بسیاری از سازه‌‌ها از این نوع مصالح بهره‌‌ گرفته شده است. به‌‌عنوان نمونه می‌‌توان به سازه‌‌های اردوگاه پناهندگان الزعتری در اردن اشاره کرد که توسط بنیاد بین‌المللی آکسفام احداث گردیده یا بنیاد آموزشی غیرانتفاعی اوجای احداث‌شده در جنوب کالیفرنیا که حتی توانست به‌‌خوبی از پس آتش‌‌سوزی بزرگ توماس در دسامبر سال ۲۰۱۷ نیز برآید. بسیاری از این سازه‌‌ها گنبدی‌شکل هستند. این نوع طراحی به‌‌دلیل برتری‌‌های فیزیکی موجود در ساختارهای قوس‌‌دار، مقاومت بهتری را دربرابر عوامل محیطی از خود نشان می‌‌دهند. بااین‌‌حال، در اردوگاه‌ها افراد محلی می‌خواستند ساختارهای مرسوم‌‌تری را نسبت به طراحی گنبدی پیاده‌‌سازی کنند. بنابراین گروه Siembra Arquitectura خانه‌‌هایی با ساختار مستطیلی را برای آن‌‌ها طراحی کرد؛ اما آن‌ها مجبور شدند این خانه‌‌های جدید را به‌‌وسیله‌‌ی ستون‌‌هایی در گوشه‌‌ها تقویت کنند. شیفته خلیلی در ادامه می‌گوید که چشم‌‌انداز مؤسسه‌‌ی Cal-Earth آن است که بتواند گروهی از سازندگان دوره‌دیده را برای شرایط اضطراری به‌‌کار گیرد؛ گروهی که با یک کیسه از لوازم ضروری به مناطق بحران‌‌زده و اردوگاه‌‌های پناهندگان اعزام شوند و با اتکا به زمین و منابع طبیعی، طبق دستورالعمل اقدام به ساخت سکونتگاه کنند. او می‌‌افزاید: ابرخشت و خشت، هر دو از مزایایی چشمگیر برای استفاده در شرایط آب‌‌و‌‌هوایی بسیار خشن برخوردار هستند. به‌‌عنوان مثال، در منطقه‌‌ای مانند هوئیاپان که در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح زمین قرار دارد، دما طی شب می‌‌تواند به نزدیک صفر درجه برسد و در عین‌‌حال، با طلوع آفتاب روزهایی بسیار داغ و سوزان را شاهد خواهد بود. خشت مصالحی با ویژگی‌‌های حرارتی چشمگیر است؛ این ماده می‌‌تواند گرما را طی روز جذب کرده و آن را در طول شب آزاد ‌کند. طی شب نیز این روند معکوس خواهد شد؛ یعنی سرمای هوای شب در خشت‌‌ها جذب می‌‌شود و درنتیجه، طی روز می‌‌توان هوایی خنک و مطبوع را تجربه کرد. بااین‌‌حال، هنوز ممکن است این سازوکار یک مشکل بزرگ برای افراد محلی به‌‌همراه داشته باشد و آن، زمان لازم برای تولید این‌‌گونه مصالح است. بسته‌به شرایط آب‌‌و‌‌هوایی، ساخت یک خانه با ابرخشت می‌تواند تا سه ماه طول بکشد. تولید مصالح برپایه‌‌ی خشت و ابرخشت شامل فرایند مخلوط‌‌سازی و سپس لگدمالی برای اختلاط بهتر مواد است (در هائیاپان، از نیروی اسب برای این مرحله استفاده شد). انجام این فرایند طی فصول طولانی بارندگی در مکزیک می‌تواند سرعت کار را به‌‌شدت کم کند. همین مورد یکی از دلایلی است که برخی از افراد، پس از ازدست‌‌دادن خانه‌‌های خود، ترجیح می‌‌دهند خانه‌‌های جدیدشان را با بلوک‌‌های سیمانی بسازند؛ چراکه این روش سریع‌‌تر خواهد بود. خوان مانوئل اسپینوزا کورتس یکی از اولین افراد در هوئیاپان بود که یکی از خانه‌‌های ابرخشتی برای او ساخته شد. او اکنون در خانه‌‌ی سه‌‌خوابه‌‌ی خود همراه‌با پدر و مادرش در مقابل یک باغ میوه زندگی می‌‌کند. او که کل این فرایند ساخت را از مؤسسه‌‌ی Siembra Arquitectura فرا گرفته بود، اکنون به یکی از افراد ارشد در پروژه‌‌های ساخت در شهر خود تبدیل شده است. اسپینوزا می‌‌گوید: نمی‌‌توان دو زمین‌لرزه‌ی بزرگ مکزیک در سال ۲۰۱۷ را نوعی ناهنجاری غیرمعمول به‌‌حساب آورد. از آن زمان تاکنون، اسپینوزا شاهد چندین زلزله‌‌ی مشابه دیگر در خانه‌‌ی جدید خود بوده است. او می‌‌گوید: حالا دیگر کار ساخت خانه‌‌ی ساودرا، پس از سه ماه به اتمام رسیده است و خانواده‌‌ی او به خانه‌‌ی جدیدشان نقل‌مکان کرده‌اند. او می‌گوید با اینکه این فرایند واقعا پُرکار بوده؛ اما یادگیری آن چندان دشوار نبوده است و اکنون او احساس رضایت می‌کند. او می‌گوید: